اوّل : عبادتهايى كه مانند نماز بايد با وضو يا غسل يا تيمّم به جا آورده شود ، ولى به جا آوردن عبادتهايى كه نياز به آنها ندارد مانند نماز ميت ، مانعى ندارد . دوّم : تمام چيزهايى كه بر جنب حرام است و در احكام جنابت گفته شد . سوّم : جماع كردن در فرج ، كه هم براى مرد حرام است و هم براى زن ، و در پشت زن حائض ، دخول كردن كراهت شديد دارد . مسأله 362 - اگر شمارهء روزهاى حيض به سه قسمت تقسيم شود و مرد در قسمت اوّل آن با زن خود در قبل جماع كند ، مستحب است هيجده نخود طلا كفّاره به فقير بدهد ، و اگر در قسمت دوّم جماع كند ، نه نخود ، و اگر در قسمت سوّم جماع كند ، چهار و نيم نخود بدهد . مسأله 363 - اگر كسى در هر سه قسمت حيض با زن خود جماع كند ، بهتر است كه هر سه كفّاره را كه روى هم سى و يك نخود و نيم مىشود بدهد . مسأله 364 - اگر انسان بعد از آنكه در حال حيض جماع كرده و كفّارهء آن را داده دوباره جماع كند ، مستحب است باز هم كفّاره بدهد . و اگر كفّاره نداده ، بهتر است براى هر جماع يك كفّاره بدهد . مسأله 365 - كسى كه نمىتواند كفّاره بدهد ، خوب است صدقه‌اى به فقير بدهد ، و اگر نمىتواند استغفار كند . مسأله 366 - طلاق دادن زن در حال حيض باطل است . مسأله 367 - اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شده‌ام ، بايد حرف او را قبول كرد ، مگر آنكه متهم باشد . مسأله 368 - اگر زن در بين نماز حائض شود ، نمازش باطل است . مسأله 369 - بعد از آنكه زن از خون حيض پاك شد واجب است براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمّم به جا آورده شود ، غسل كند و لازم نيست براى نماز وضو بگيرد ، گرچه بهتر است وضو هم بگيرد . مسأله 370 - بعد از آنكه زن از خون حيض پاك شد ، اگرچه غسل نكرده باشد ، طلاق او صحيح است ، و شوهرش هم مىتواند با او جماع كند ، امّا كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مسّ خط قرآن ، تا غسل نكند حلال نمىشود . مسأله 371 - نمازهاى يوميه‌اى كه زن در حال حيض نخوانده ، قضا ندارد ولى روزه‌هاى واجب را